TREMONA
De Maria-Hemelvaartkerk van Tremona is sinds 1578 gedocumenteerd en staat op een klein plein, omringd door andere huizen, wat het hele dorp een gevoel van geborgenheid geeft. Het huidige kerkgebouw uit het midden van de 17e eeuw werd in 1972 gerestaureerd. De kerk heeft een enkel schip met twee zijkapellen, waarvan in de rechterzijkapel de madonna met kind staat afgebeeld. De kerk is van buiten niet bijzonder opvallend, maar van binnen zijn opmerkelijke fresco's te bewonderen.
In een straatje achter de kerk vind je de plaatselijke kruidenierswinkel, zoals wij die nog kennen van vroeger. Grotto Grassi is ca. 3 meter breed en 10 meter lang en heeft de meeste noodzakelijke dingen te koop. De aanbiedingen staan buiten op een bord geschreven met krijt, echt geweldig dat dit nog bestaat.
Iets verder richting de heuvel van Tremona vind je het informatiecentrum, waar je een audiotour in verschillende talen kunt huren met een 3-D bril om het geheel nog realistischer te maken.
Op de archeologische ruïnes op de heuvel van Tremona, Ruderi del Castello, kun je aan de hand van de overblijfselen ontdekken hoe het leven was in een oud middeleeuws dorp. De ruïnes werden pas in 1988 ontdekt door een archeoloog uit Ticino, enkele jaren later begonnen de werkzaamheden en opgravingen. Informatiepanelen staan in de ruïnes die je 6000 jaar geschiedenis van Ticino laten weten. Talrijke opgravingen zoals: sleutels, sloten, speerpunten, messen en hoefijzers met nagels zijn gevonden in het labyrint van deze prachtig gelegen voormalige nederzetting. Het zicht is vanaf de top adembenemend en reikt tot aan Milaan bij goed helder weer. In de 14e eeuw werd de nederzetting verlaten maar door de wildgroei van struiken en bomen is alles intact gebleven. Het archeologisch gebied is enkel te voet bereikbaar en vergt goed schoeisel en duurt ca. 20 minuten. Via een route door het park die wordt gedetailleerd door panelen in twee talen (Engels en Italiaans) krijgen we een indruk van het dagelijks leven in deze nederzetting. Na Tremona wandelen we over de heuvel door naar Meride het “rode dakpannen dorpje” met maar één doorgaande weg. Op het pleintje voor de kerk trakteren we ons zelf op een ijsje en wachten vervolgens aan de andere kant van het dorp op de bus.
