BIDOGNO (VAL COLLA)
Het dorp Bidogno wordt daarentegen voor het eerst genoemd in 1358 en was lange tijd een van de dichtstbevolkte dorpen in de vallei. Er lagen vele bergweiden in de omgeving en waren gemakkelijk toegankelijk. Bidogno is opgenomen in het federaal inventaris van beschermde dorpsgezichten in Zwitserland en is van nationaal belang. In het dorp staan nog wasplaatsen en vele fonteinen, al zijn enkele wel vervallen en voor andere doeleinden gebruikt.
In Bidogno staat de parochiekerk van San Barnaba, ingewijd in 1487 en gebouwd op fundamenten van een vorig heiligdom. De klokkentoren werd in 1700 gebouwd en heeft een opvallende achthoekige kroon. In het portiek zijn fragmenten van 15e -eeuwse fresco’s afgebeeld. Het interieur is rijkelijk versierd met stucwerk en heeft diverse schilderijen met heiligen. De kerk heeft een enkel schip en in de 17e eeuw werden er drie zijkapellen toegevoegd. Het hoofdaltaar heeft een doek van de Madonna met heiligen.
Door de smalle steegjes van het dorp kuieren we bergopwaarts richting het Oratorium Van Santa Maria della Grazie (Heilige Maria). Het is een pelgrimsoord en werd in 1644 gebouwd, het portiek dateert uit 1726 en bevat een prachtige fresco. Om het oratorium te bereiken wandel je over een ruim 6 meter brede laan met gewassen rivierkeien langs de veertien statie (Via Crucis) kapellen. De steile laan is ruim 100 meter lang. Achter het oratorium gaat een wandelpad verder richting Alpe Rompiago en Motto della Croce. Wij hebben het wandelpad benut naar de Capanna La Ginestra dat onder Berghutten staat vermeld op deze website. Richting de Mulino van Bidogno zijn wij toen aan de overzijde van de molen het steile bergpad op gegaan. Bidogno heeft nog een kleine knusse ouderwetse kruidenierswinkel, annex postkantoor, die je tegenwoordig nog maar zelden meer tegenkomt, je kunt er een pakje boter, eieren of andere levensmiddelen kopen, ja je kunt er zelfs koffie drinken. Prachtig dat dit nog bestaat in zo’n kleine gemeenschap met ruim 300 inwoners.
