SENTIERO STORICO (BLENIO-VALLEI)
Het historische wandelpad van de Blenio-vallei leidt bezoekers door een wandelgebied dat rijk is aan cultuur in de zin van kapellen, kerken, charmante ruïnes van een voormalig kasteel en talrijke rustieke gebouwen. Het historische wandelpad is bewegwijzerd met bruingekleurde borden (Sentiero Storico). De educatieve wandeling heeft bouwwerken van onschatbare waarde, zoals de Negrentino kerk hierboven beschreven. Wij passen de wandelroute aan naar onze eigen inzicht en zijn afhankelijk van het weer, de veertien kilometer zoals de wandelroute staat aangegeven is met de voorspelling van onweer niet te doen.
We beginnen de educatieve wandeling in Leontica waar de parochiekerk van San Giovanni Battista oftewel de heilige Johannes de Doper al in 1136 in de boeken werd beschreven. De huidige laat- barokke kerk werd in 1800 gebouwd. Elk jaar op 24 juni wordt de patroonheilige van Leontica gevierd, op deze dag zal de Historische Militie van Leontica hieraan deelnemen, wat zeker een bezichtiging waard is. De ceremonies van de Historische Militie, herinnert aan de terugkeer van de milities naar de vallei die in Rusland vochten voor Napoleon.
Links van de ingang van de kerk staat een kleine kapel volledig met fresco’s beschilderd, op de achterwand de Madonna met Kind en de heiligen Sebastiaan en Rochus, op de gewelfzuilen Nazario en Celso, waar de Parochiekerk van Corzoneso zijn naam aan te danken heeft. In de kerk is de nis van de Madonna rijkelijk versierd met stukwerk, het houten beeld uit de 17e eeuw is verguld. De kerk werd voor het laatst gerestaureerd in 1995-1998.
We vervolgen de wandelroute door het bos van Sentida iets boven de Brenno rivier een gedeelte met vele smalle rotsige wandelpaden, die door de gevallen beukenbladen behoorlijk glad kunnen zijn.
We dalen verder richting Biasca en bekijken het “Ronde Huis” het vroegere onderkomen van Roberto Donetta (1865-1932) een unieke fotograaf uit de Blenio-Vallei. Zijn foto's, van enorme historische waarde, worden nu tentoongesteld in zijn "Ronde Huis". Zaterdag 6 juni 2025 heropend de tentoonstelling weer, die alleen op zaterdag en zondag is te bezichtigen van 14 tot 17 uur. (info; www.archiviodonetta.ch). Door het dorp maken we nog een aantal foto’s en bereiken niet veel later Corzoneso.
De Parochiekerk van Corzoneso is gewijd aan de Heiligen Nazario en Celso. Het 17e -eeuws religieus gebouw, heeft van de bestaande kerk uit 1211 alleen de zuidelijke muur behouden.
Links van de ingang van de kerk staat een kleine kapel volledig met fresco’s beschilderd, op de achterwand de Madonna met Kind en de heiligen Sebastiaan en Rochus, op de gewelfzuilen Nazario en Celso, waar de Parochiekerk van Corzoneso zijn naam aan te danken heeft. In de kerk is de nis van de Madonna rijkelijk versierd met stukwerk, het houten beeld uit de 17e eeuw is verguld. De kerk werd voor het laatst gerestaureerd in 1995-1998.
Vanwege de weersomstandigheden heeft verder wandelen geen zin, we beginnen een volgende keer in Acquarossa.
Acquarosssa is met het openbaar vervoer gemakkelijk te bereiken het dankt zijn naam aan zijn mineraalrijke thermale water. Ook nu hebben we geen gebrek aan water en de weersvoorspellingen zijn ook nu niet optimaal. Hoe ze de Blenio-vallei ook wel Valle del Sole (Vallei van de Zon) genoemd hebben blijft ons een raadsel. We wandelen langs het heiligdom van de Heiligen Vincentius a Paulo en Bartholomeus in Acquarossa-Comprovasco en besluiten vanwege het weer de wandelroute in tegengestelde richting te maken, zodat we niet te hoog wandelen. Het Oratorio dei SS. Vincenzo de Paoli Giacomo e Bartolomeo werd in 1868 gebouwd en staat op de fundamenten van een rooms gebouw uit de 13e eeuw. Het doopvont met een houten tempeldeksel dateert van rond 1600. We verlaten de neoklassieke kerk, passeren een bergbeek en wandelen langs de bosrand en het regionaalziekenhuis richting Biasca.
We vervolgen de wandelroute door het bos van Sentida iets boven de Brenno rivier een gedeelte met vele smalle rotsige wandelpaden, die door de gevallen beukenbladen behoorlijk glad kunnen zijn.
De hoofden van de twee apostelen die zich bevinden aan de voorkant van het blokaltaar zijn verdwenen, ze dateren uit de romaanse periode.
De binnenruimte is rijkelijk versierd met fresco’s en het beeld van Remigio bevindt zich in een zijkapel. Op de achtermuur zijn de twaalf apostelen met Jezus afgebeeld. Onze Lieve Vrouw hangt aan de linkerzijde voor in de kerk.
Na het maken van de benodigde foto’s brengen we de sleutel weer terug naar Mevr. Gabriëlla en wandelen terug naar Dongio, langs de ijskelder. Dan wachten we op de bus die ons brengt naar het plaats waar we vorig jaar zijn geëindigd.
We stappen uit in Motto-Ludiano en wandelen langs het Oratorium della Natività di Maria in Motto naar de San Pietro in Motto-Blenio. Langs deze kerk wandelen we richting Ludiano, voor de parochiekerk wandelen we aan de overzijde van de rijbaan over de route met staties richting het Oratorio di San Giacomo a Selvapiana. Het is ruim 200 hoogtemeters klimmen door het kastanje bos naar Selvapiana en het wandelpad vergt goed schoeisel en is af te raden met nat weer.
Na enige tijd bereiken we het oratorium en de fotogenieke ruïnes van Selvapiana. In de middeleeuwen was Selvapiana een van de belangrijkste centra van de hele vallei en in de 20e eeuw is de nederzetting in verval geraakt. De overgebleven huizen van Selvapiana zijn nu veelal vakantiewoningen. Ook het oratorium in Selvapiana is gesloten, we genieten nog een poosje van deze nederzetting en zijn omgeving, verorberen onze meegebrachte lunch en wandelen dezelfde route terug naar Ludiano.
De Chiesa di Santa Maria Assunta in Semione wandelen we voorbij en vervolgen het wandelpad naar Loderio. Langs de boerderij met een zelfbedieningsloket trakteren we ons op een heerlijk ijsje.
Vervolgens maakt het aangename wandelpad plaats voor een brede stenen rijbaan, dat vervolgens als smal wandelpad door de uiterwaarden van de Brenno slingert. Loderio laten we voor wat het is en passeren de Brenno en bereiken de kantonnale weg iets onder Loderio, waar we de wandelroute beëindigen en wachten op de bus.
Biasca is het eindpunt van de Lukmanierpass en is om die reden dan ook onder Graubünden beschreven. Val Blenio is een ideaal reisdoel voor natuurliefhebbers, door dit ongerepte landschap lopen prachtige wandelpaden.