VALLE MOROBBIA (MOROBBIA-VALLEI)
Vanaf de San Jori-pas (Italië) tot aan Giubiasca stroomt de Morobbia, door het gelijknamig dal, de Morobbia-vallei (Italiaans: Valle Morobbia). Giubiasco is een voorstad van Bellinzona en vandaaruit is de Morobbia-vallei te bereiken met het openbaar vervoer. Het is een zijvallei van de Magadino-vlakte en strekt zich in oostelijke richting uit naar Italië. De pittoreske nederzettingen van de Morobbia-vallei hebben zich vastgeklampt aan de steile hellingen van deze prealpen. Bij helder weer hebben we een spectaculair uitzicht over de Magadino-vlakte tot aan het Lago Maggiore, met het Monta Rosa massief op de achtergrond.
In Carena, de laatste nederzetting van de Morobbia-vallei, is de dorpskern goed bewaard gebleven. Het oratorium van de Heilige Bernardino in Carena is een klein rechthoekig gebouw, waarvan de klokkentoren tegen de hoofdgevel leunt. Het stucaltaar dateert uit de 17e eeuw. De restauratie en installatie van het nieuwe meubilair dateert uit de jaren 70 van de vorige eeuw.
De kerk werd in 1371 al genoemd. De parochiekerk heeft een enkel schip met twee zijkapellen en dateert uit de 16e eeuw. In de 17e- en 20e eeuw werd het gerenoveerd. De dubbelboogportiek aan de voorzijde van de kerk is rijkelijk versierd met fresco’s, waaronder de heiligen Antonius en Abbondio. De elegante binnenruimte is bedekt met kruisgewelven, voor de rest is de kerk modern ingericht, zeg maar laat 20e eeuw.
Iets voorbij Carena vinden we de restanten van de spectaculaire ruïnes van de Maglio- en Carenaovens. Het gebied was namelijk bekend om zijn ijzererts en staalindustrie eind 18e eeuw en tot de vroege 19e eeuw. In 1464 werd er al ijzererts uit de mijnen rond Carena gewonnen. In de ruïnes van dit pre-industriële complex hangen enkele thematische tabellen voor een diepgaande analyse, helaas alleen in het Italiaans. Het complex omvatte naast de hamer en hoogoven, ook een onderkomen voor de arbeiders, metaalbewerkingsruimten, smederijen en kolenafzetting.
Wij wandelen door de dorpskern en gaan richting Melera, vervolgens verkennen we de nederzetting, dat niet veel te bieden heeft. Aan het eind van het dorp staat nog een wasplaats. Niet veel later bereiken we Carmena in de Morobbia-vallei. We wandelen langs de Kerk van de heiligen Antonio Abate en Abbondio in Carmena, Sant’Antonio, Valle Morobbia.
De kerk werd in 1371 al genoemd. De parochiekerk heeft een enkel schip met twee zijkapellen en dateert uit de 16e eeuw. In de 17e- en 20e eeuw werd het gerenoveerd. De dubbelboogportiek aan de voorzijde van de kerk is rijkelijk versierd met fresco’s, waaronder de heiligen Antonius en Abbondio. De elegante binnenruimte is bedekt met kruisgewelven, voor de rest is de kerk modern ingericht, zeg maar laat 20e eeuw.
Vervolgens gaat het richting Vellano in de Morobbia-vallei, dat gelegen is op 786m. De waterflessen worden nogmaals gevuld en we wandelen door het dorp en maken enkele foto’s en zetten de wandeltocht verder richting Pianezzo. Over het saaie asfaltstraatje waarvan we het laatste stukje afkorten bereiken we Pianezzo. Het is warm vandaag en aan het eind van het bospad is er even tijd voor een pauze. Langs de parochiekerk van de heiligen Jacobus en Filips zijn we aan het eind gekomen van de Morobbia-vallei. Een populaire plek voor natuurliefhebbers in een schilderachtige Zwitserse omgeving. De parochiekerk van de heiligen Jacobus en Filips werd al in 1371 genoemd. Op de hoofdgevel bevinden zich twee muurschilderingen uit 1557 die de titelheiligen uitbeelden en het grote beeld van Sint-Christoffel.
