De hut ligt zuidoostelijk boven Boltigen in het Simmental, op een hoogte van 1390m en biedt plaats aan 18 personen verdeeld over 3 kamers. Gezien zijn gunstige ligging is de hut uitstekend geschikt als uitgangspunt voor wandelingen, familiefeesten of als vakantiewoning.
De wandeling begint op een hoogte van 818m bij het Treinstation in Boltigen. Vanaf het station gaan we onder het spoortraject door en wandelen aan de overzijde (Ägerti) richting Niderhorn (soms ook aangeduid als Niederhorn).
Na de houten brug over de Simme gaat het gelijk bergopwaarts richting hut. De aanduiding na de houten brug is verwarrend. Staat in de huttenbeschrijving pad volgen naar Niderhorn, geeft de eigenaar van de hut met een zelfgemaakt aanwijzing (Niderhornhütte) precies de tegenovergestelde richting aan.
Na het passeren van een alm blikken we nog even terug op Boltigen en vervolgen de route door het bos (Gschwändgrabe). Over de alm is de route zeer slecht bewegwijzerd en de ingang van het bos was moeilijk te vinden. Van een wandelpad was dan ook geen sprake, zie beelden.
In het bos gaat het behoorlijk steil bergopwaarts, ook hier komen we situaties tegen waar totaal geen sprake is van een wandelpad. Vaak moest iemand vooruitlopen om te zien of we nog op de juiste route zaten.
Na het slecht onderhouden bospad komen we uit op een open alm en is bijna elke telefoonpaal voorzien van een wandelroute aanduiding (bergweg).
Volgens de huteigenaar behoord de wandelroute door de Bernische Wanderwegen vereniging te worden onderhouden, zij maken ook afspraken met de landeigenaren (boeren). Hetgeen hier de laatste tijd niet gebeurd is.
Vervolgens dient weer, zij het nu van korte duur, een steil stuk genomen te worden door het bos. Het bos uitkomend, begeven we ons over een brede asfaltweg richting Niderhornhütte.
Het eerste boerenbergdorp dat we tegenkomen heet Regenmoos 1250m. We waren het woord liever niet tegengekomen, want naar de lucht kijkend belooft het niet veel goeds. De asfaltweg laten we liggen en gaan alweer steil bergopwaarts naar het hoger gelegen asfalt.
Het volgend bergdorp komt in zicht met zowaar de Niderhornhütte. De eigenaar van de SAC hut was niet aanwezig, hetgeen we al konden zien, daar er geen vlag hing. Slechte zaak dat het beneden niet was aangegeven en als klap op de vuurpijl bleken alle deuren ook nog eens gesloten te zij. Een overnachting zat er dus niet in zelfs het wintergedeelte was niet toegankelijk. Na iets gegeten te hebben uit de rugzak zat er niets anders op dan rechtsomkeert te gaan. De lucht was dreigend maar tot op heden bleef de regenjas nog in de tas.
De terugweg zijn we over het asfalt naar Boltigen gelopen, een saaie smalle weg waar je het liefst geen tegenliggers ontmoet.
Ook langs deze route liet de bewegwijzering te wensen over. Deze smalle 7 km lange weg naar de hut is met de auto te rijden, maar bedenk wel dat vanaf juni tot september de koeien (die los lopen) ook boven staan. De parkeerplaats ligt 200m beneden de hut.
Met Reidenbach in zicht begon het dan alsnog te regenen en moesten de regenjassen nog te voorschijn komen.
Nadat we de bloemen langs de route gefotografeerd hadden wandelden we Boltigen over hetzelfde pad binnen, als vanwaar we zijn gekomen.
Eigen gemaakte korte film van de route naar de Niderhornhütte.